Αρχική » Συνέντευξη με την κ. Σαουάχ-Μαραγκουδάκη : Πτυχές ελληνικής κοινωνίας

Συνέντευξη με την κ. Σαουάχ-Μαραγκουδάκη : Πτυχές ελληνικής κοινωνίας

0 comment 1,1K views

Σε συνέντευξη για το https://greekhumans.com/ , η δημοσιογράφος κα Κέλλυ Σαουάχ-Μαραγκουδάκη κλήθηκε να σχολιάσει θέματα της κοινωνίας που απασχολούσαν, απασχολούν και όπως φαίνεται θα εξακολουθήσουν να απασχολούν την ελληνική κοινωνία.

Μέσα από τη συνέντευξη καταφέραμε να γνωρίσουμε καλύτερα τη δημοσιογράφο του αστυνομικού ρεπορτάζ. Η ίδια μας ανέφερε πως το μικρόβιο του δημοσιογράφου υπήρχε από τα παιδικά της χρόνια, από τότε που έπαιρνε την οικογενειακή βιντεοκάμερα και γυρνούσε σε συγγενείς και φίλους προσπαθώντας να τους “αποσπάσει” κάποια δήλωση. «Όλα τα παιδιά είναι κάπου χαρισματικά. Εγώ είχα ταλέντο στην γραφή. Μετά το σχολείο και παράλληλα με το πανεπιστήμιο, ξεκίνησα δειλά – δειλά να αρθρογραφώ σε μια ιστοσελίδα κοινωνικού περιεχομένου με θέματα που απασχολούσαν τη σύγχρονη κοινωνία. Την καλή μου πένα την πρόσεξε ένας συνάδελφος – ιδιοκτήτης τοπικού κορινθιακού σάιτ και έτσι έγινε η πρώτη “επαγγελματική” πρόταση. Ο συνάδελφος με μύησε στα μυστικά της δημοσιογραφίας, ώσπου άρχισα να υπογράφω τα ρεπορτάζ μου. Όμως δεν είχα πτυχίο δημοσιογραφίας. Και χωρίς κατάρτιση δεν θα μπορούσα ποτέ να αισθανθώ σίγουρη για τα βήματά μου, ούτε να δηλώνω κάτι που δεν είμαι. Το καλοκαίρι του 2018 μαζί με την αίτηση για μεταπτυχιακό στη Βιοηθική στο ΕΚΠΑ, γράφτηκα σε Ιδιωτική Σχολή Δημοσιογραφίας και από τότε μπήκα επίσημα στον μαγικό της χώρο.»

Στον μαγικό κόσμο της δημοσιογραφίας δεν πλήττεις ποτέ, αναφέρει χαρακτηριστικά και στη συνέχεια μας εξηγεί πως ενεπλάκη με το αστυνομικό ρεπορτάζ. «Η δημοσιογραφία είναι ένας χώρος που εάν μπεις από επιλογή δεν θα πλήξεις ποτέ, αφού τα είδη των ρεπορτάζ είναι πάμπολλα και σου δίνεται η ευκαιρία να τα εξερευνήσεις από διάφορα μέσα. Έτσι και εγώ εργάστηκα σε μέσα κάνοντας ρεπορτάζ κυρίως κοινωνικοπολιτικού περιεχομένου, αλλά όταν μου ζητήθηκε να παρουσιάσω θέματα αστυνομικού ενδιαφέροντος σε γνωστό ραδιοφωνικό σταθμό, σαγηνεύτηκα. Το αστυνομικό ρεπορτάζ δεν έχει ωράριο, χρειάζεται γερό “στομάχι” και πηγές παντού. Πρέπει να το αγαπάς πολύ για να… επιβιώσεις. Με το πέρασμα του χρόνου, με μεγάλη αφοσίωση στο επάγγελμά μου αλλά και με αξιόπιστα θέματα κατάφερα να κερδίσω την εμπιστοσύνη τόσο των πηγών, όσο και των αναγνωστών και να δημιουργήσω το δικό μου αστυνομικό σάιτ, το https://synenas.gr/ . Ήταν ένα όνειρο χρόνων που φέτος υλοποιήθηκε και είμαι πολύ περήφανη για αυτό.»

Παραδέχεται πως το είδος του συγκεκριμένου ρεπορτάζ ενέχει απρόσμενες και πολλές φορές δυσάρεστες συναντήσεις και στην συνέχεια εξιστορεί το ρεπορτάζ που θα θυμάται για αρκετά έτη.

«Το ρεπορτάζ που θα θυμάμαι για χρόνια είναι η ένοπλη ληστεία σε ψιλικατζίδικο στα Ιλίσια. Ο λόγος; Ήμουν παρούσα. Ας πάρω τα πράγματα από την αρχή. Ήταν λίγο μετά τις 22:00, κατέβαινα με τον σύντροφό μου από το σπίτι με κατεύθυνση το ψιλικατζίδικο της γειτονιάς, όταν ακούσαμε φωνές και βωμολοχίες. Πλησιάσαμε γοργά το σημείο και αντικρίσαμε έναν νεαρό με κουκούλα να έρχεται κατά πάνω μας. Βγάζει όπλο μας σημαδεύει φωνάζοντας “ΦΥΓΕΤΕ ΑΠΟ ΜΠΡΟΣΤΑ ΜΟΥ”. Όπως ήταν φυσικό κάναμε στην άκρη. Δεν γνωρίζαμε εάν το όπλο ήταν αληθινό ή ρέπλικα. Ο ληστής συνέχισε να τρέχει και χάθηκε μέσα στην πανεπιστημιούπολη. Μετά το αρχικό σοκ διαπίστωσα ότι στην προσπάθεια του να βγάλει το όπλο από την τσέπη, έπεσαν 50€ τα οποία είχε αφαιρέσει προηγουμένως από τον ιδιοκτήτη των ψιλικών. Εννοείται πως τα επιστρέψαμε στον κάτοχό του και στο σημείο κλήθηκε η αστυνομία. Βέβαια τότε δεν είχε καταργηθεί το πανεπιστημιακό άσυλο και ο δράστης δεν εντοπίστηκε ποτέ. Επέστρεψα σπίτι, άνοιξα υπολογιστή και ετοίμασα το κείμενο. Όπως γίνεται εύλογα αντιληπτό πρόκειται για ένα βιωματικό ρεπορτάζ με πληθώρα συναισθημάτων που θα μείνει για πάντα χαραγμένο στη μνήμη μου», διηγείται.

Είναι γεγονός πως αρκετές φορές οι Αστυνομικοί με τους πολίτες και αντιστρόφως, έρχονται σε ευρεία αντιπαράθεση και ένταση. Πως μπορεί η κατάσταση αυτή να αναστραφεί, ούτως ώστε να μην υπάρχουν «δύο πλευρές»;

«Πιστεύω ακράδαντα πως όλα είναι θέμα παιδείας. Αν ο κάθε πολίτης είχε μάθει να υπακούει τους νόμους και να σέβεται τις Αρχές και ο εκάστοτε αστυνομικός τηρούσε πάντοτε όλα όσα είχε ορκιστεί να υπηρετεί, η κοινωνία θα είχε άλλο πρόσωπο. Σε κάθε δημοκρατική κοινωνία η Αστυνομία είναι δίπλα και όχι απέναντι στον πολίτη. Επιπλέον, δεν νοείται δημοκρατικό καθεστώς που να κυριαρχούν η αναρχία και η ανομία. Οι προσπάθειες της Αστυνομίας να έλθει πιο κοντά στον πολίτη και να εδραιώσει μια σχέση εμπιστοσύνης, έφεραν στο προσκήνιο νέες μορφές αστυνόμευσης. Η σύγχρονη Ελληνική Αστυνομία δεν έχει καμία σχέση με την αστυνόμευση άλλων εποχών. Σειρά έχει πλέον να αλλάξει και η νοοτροπία των γονέων που επιλέγουν να γαλουχούν τα παιδιά τους με εμπάθεια απέναντι στ