Μπήκε λοιπόν το νέο έτος, το 2023, και συνεχώς, ήδη από τα τέλη του 2022, παρατηρώ στα social media ότι το βασικό θέμα που πραγματεύονται life coaches και influencers είναι η θέση στόχων και η επίτευξη τους στη νέα χρονιά.
Έπειτα ξεκινά ο μεγάλος συναγωνισμός. Εκτός από την εκμάθηση του τρόπου με τον οποίο θέτουμε στόχους, όλοι πασχίζουν να ορίσουν τους καλύτερους στόχους, τους δυσκολότερους, εκείνους που θα προκαλέσουν δέος και θαυμασμό στον περίγυρο, όταν επιτευχθούν. Έτσι λοιπόν ο καθένας επιθυμεί να γίνει ο ισχυρότερος επαγγελματικά, ο αξεπέραστος εραστής, ο απαραίτητος φίλος, ο δυνατότερος αθλητής, γενικώς ο καλύτερος σε όλα, με μια καθόλου φειδωλή ενίσχυση του “εγώ”
Εν τω μεταξύ, σε μια μέση καφετέρια, σε οποιαδήποτε περιοχή, διεξάγονται και τέτοιου τύπου συζητήσεις:
-είπαμε να βρεθούμε, θα μου έστελνε μήνυμα, αλλά δεν έστειλε ποτέ
-χάθηκε για 10 μήνες και χθες με ρώτησε σε μήνυμα τι κάνω
-όταν έμαθε ότι έχω σοβαρά οικογενειακά προβλήματα, εξαφανίστηκε
-με ξεγέλασε, δημιουργούσε λανθασμένες εντυπώσεις κι όταν άνοιξα την καρδιά μου με απέρριψε
-οι εργοδότες μου συνέχεια με ταπεινώνουν, ενώ εγώ βγάζω όλη τη δουλειά
-δε με αφήνει να δω τα παιδιά μου…
Δεν θα ήταν πιο όμορφοι και ουσιώδεις οι απλοί και λιτοί στόχοι ζωής, που επικεντρώνονται περισσότερο στον διπλανό μας; Χωρίς απόπειρες εντυπωσιασμού και ανούσιες συγκρίσεις; Άλλωστε, το πολυτιμότερο πράγμα που κουβαλάει για πάντα ο άνθρωπος, ακόμα και στο θάνατο, είναι η ψυχή του, και οφείλει, σαν ελάχιστο δείγμα αυτοσεβασμού, να τη φυλάσσει όσο πιο καθαρή γίνεται.
Αν δεν μπορούμε λοιπόν να είμαστε “φιλάνθρωποι” με την κυριολεκτική σημασία του όρου, ας είμαστε τουλάχιστον καλοί άνθρωποι, κι αν δε μπορούμε ούτε αυτό, ας είμαστε απλώς ευγενικοί. Ένας σπουδαίος στόχος θα ήταν να προσπαθήσω να πληγώνω λιγότερο τους συνανθρώπους μου, να μην κρίνω, να μην τους θίγω και ειδικά όταν αδυνατώ να γνωρίζω την κατάσταση στην οποία βρίσκονται. Με δυο λόγια να νοιάζομαι λίγο παραπάνω αυτή τη χρονιά…
Όσο ψηλά, σε οποιοδήποτε τομέα, κι αν φτάσει κανείς, αν ξεχάσει να μείνει “άνθρωπος”, τότε επί της ουσίας έχει αποτύχει παταγωδώς…
Ας είμαστε λοιπόν προσεκτικοί και με ενσυναίσθηση κατά την σύνταξη της λίστας των στόχων μας. Ένας σπουδαίος στόχος και συνάμα τόσο απλός είναι να μαλώνω από αγάπη, να μιλάω από αγάπη αλλά κυρίως να μάθω να σωπαίνω από αγάπη…
Φωτογραφία: Κική Καλλιπολίτη
Κική Καλλιπολίτη