Δημιουργική Γραφή

Άγρυπνος από της σάρκας μου το άγριο κομμάτιασμα Σε σπηλιά απόμακρη, γεμάτη σκιές, Έρωτα, τα έβαλες μαζί μου Πεσμένος, φθαρτός,

Της Βασιλικής Πολυζώνη* Η γέννησις, θείον δώρον, υμνολογία των Χριστουγέννων που αντανακλά τη θεανθρώπινη φύση του Κυρίου. Ένας πανηγυρισμός του

“Ο ουρανός ανάβει τα φώτα τίποτα πια δεν θα ’ναι όπως πρώτα Ξημέρωσε πάλι Ξυπνάω στο φως τα μάτια ανοίγω

Στη δύση ρόδο πάει να κοιμηθεί .. Στη χαραυγή γεννιέται .. Τη νύχτα κλαίει ένα πουλί.. Τη μέρα φοίνικας πετιέται..

Δεν αξίζει να κλαις μόνο να γελάς Ζήσε την ζωή τότε μόνο προχωράς Κακία για κανέναν μην κρατάς Εσύ μονάχα

Το ταξίδι που λέγεται ζωή, δεν είναι εύκολη υπόθεση, θέλει δύναμη ,υπομονή και πολύ θέληση. Μην θεωρείς τίποτα δεδομένο να

Όνειρο ήσουν τελικά και το κατάλαβα λίγο αργά η καρδιά μου πληγώθηκε βαριά και δεν φοβάμαι να το παραδεχτώ πια

Πάσχα Κυρίου Πάσχα

Της Σοφίας Παπασταύρου*   Εκείνη την ώρα που ο ουρανός αγγίζει τις βουνοκορφές. Εκείνη την ώρα που ο ήλιος απλώνει