Μεγαλώνοντας

Μεγαλώνοντας

Ποίημα του Μάνου Καραβασίλη

Του Μάνου Καραβασίλη*

Μεγαλώνοντας θα σταματήσει η επιθυμία να κάνεις συντροφιά με πολλούς ανθρώπους.

Μεγαλώνοντας η ψυχή σου θα είναι ίδια, μόνο θ’ αλλάξει βλέμμα και τρόπους.

Θα σταματήσεις την ευτυχία ν’ αναβάλλεις.

Θα την γεννήσεις μόνος σου, σε αυτά που εξουσιάζεις.

Τα απέριττα και τα λιτά θα είναι το καταφύγιο σου.

Μικρές στιγμές που κάποτε φάνταζαν τ’ όνειρο σου.

Μέσα στα καθημερινά πράγματα και στις φαινομενικά ασήμαντες στιγμές.

Θα βρεις τρόπους να χαμογελάσεις, θα έχεις πολλές γι’ αυτό αφορμές.

Μεγαλώνοντας, θα πλησιάσεις και θα αγαπήσεις τον εαυτό σου πιο πολύ.

Όχι επειδή είναι τέλειος, μα για αυτόν τον λόγο θα νιώσεις, για εκείνον στοργή.

Μεγαλώνοντας θα μικραίνει η γκρίνια, τα προβλήματα θα φαίνονται όλο και πιο μικρά.

Αξία θα δίνεις, σε ότι περιφρονούσες και σε ότι δεν ήθελες παλιά.

Δεν άλλαξε ο κόσμος, μα έχεις αλλάξει εσύ.

Αυτή είναι μια επανάσταση, χωρίς φωνές και φασαρίες, χρειάζεται μονάχα η ψυχή.

Και μια καρδιά που τώρα με το πλήρωμα του χρόνου ξέρει πως να σκορπιστεί.

Μονάχα σε ότι αξίζει και σε ότι θέλει να παραδοθεί.

Ίδιος ο άνθρωπος, μα με μια πορεία που ανοίγει πανιά.

Ούτως ή άλλως, μικρό ταξίδι ας φύγουμε για όσο καλύτερα και μακριά.

Τώρα κατάλαβες, πως πίσω σου θ’ αφήσεις μια ασπρόμαυρη φωτογραφία.

Ένα όνομα, μία φήμη μπορεί να είναι πληγή ή ευλογία.

Προτίμησε ένα χαμόγελο, σε αυτούς που στον μυαλό τους θα σε φέρνουν.

Έτσι θα θέλουν πιο πολύ, την φωτογραφική σου να βλέπουν και για εσένα να μαθαίνουν.

Γέννησε και καλλιέργησε ότι καλύτερο μπορείς να προσφέρεις.

Φτάνει μια φορά να ζήσεις και με τις πράξεις σου εδώ για πάντα να μένεις.

Πηγή εικόνας

Διαβάστε κι άλλα ποιήματα στην ιστοσελίδα μας εδώ

* Βιογραφικό συντάκτη