Εις την τέχνη υπάρχουν όρια
Του Παναγιώτη Μυργιώτη*
Κατά καιρούς με αφορμή κάποια γεγονότα τίθεται το ερώτημα υπάρχουν όρια εις την τέχνη;;. Η συζήτηση σταματά, σχεδόν, ακαριαία από την απάντηση των γνωστών αγνώστων εθνοχριστιανομηδενιστών ότι εις την τέχνη δεν μπαίνουν όρια.
Τι σημαίνει τέχνη για τον καθένα μας;; Τέχνη‧ δημιούργημα ανθρώπινο, συνεπώς ατελές, θα πρέπει να μιλήσει εις την ψυχή του απλού ανθρώπου και να του πει με τη δύναμη του έργου για την αγάπη, για το ωραίο, για το υψηλό και το ιδανικό της αλήθειας, τον πατριωτισμό. Να ανυψώσει τον άνθρωπο στις σφαίρες του μεγαλείου της δημιουργίας και της ανθρώπινης τελειότητας.
Δημιούργημα ανθρώπου η τέχνη, εκτός από ατέλειες θα έχει και περιορισμούς. Όλα τα δημιουργήματα έχουν ένα όριο. Το απέραντο σύμπαν, ως κτίσμα έχει όριο. Μακρινό και ασύλληπτο για τον ανθρώπινο εγκέφαλο, αλλά, έχει τέλος.
Η ελευθερία του ανθρώπου-καλλιτέχνη δεν πρέπει να σεβαστεί την ελευθερία του συνανθρώπου του, τις ευαισθησίες, τα πιστεύω του ή την ιδεολογία του;; Ο καλλιτέχνης (με εισαγωγικά ή χωρίς) έχει απεριόριστη ελευθερία ή οι άλλοι δεν έχουν δικαίωμα εις την ελευθερία;; Η ελευθερία είναι μονοδιάστατη και καλύπτει αυτούς και μόνο αυτούς τους πολεμίους των ιερών και των οσίων του έθνους και της ορθοδοξίας;;
Τους βλέπουμε να βεβηλώνουν την ελληνική σημαία, τους εθνικούς ήρωες, τον Χριστό, την Παναγία, τους Αγίους. Εκφράζουν τα εσώψυχά τους δημόσια και δημόσια θα λάβουν την απάντηση. Αν τα «έργα» τους τα κρεμάσουν εις τους τοίχους του σπιτιού τους και τα απολαμβάνουν δικαίωμά τους. Θα απολαμβάνουν την έρημη και άνυδρη ψυχή τους. Δεν θα προκαλούν το δημόσιο αίσθημα και προφανώς θα χαθούν εις την ανυπαρξία της «τέχνης» τους. Η δημόσια έκθεση των έργων επιδιώκει την αντίδραση του κόσμου για να γίνουν οι δημιουργοί τους γνωστοί. Συγχρόνως με τη βοήθεια συναγωνιστών να εμφανιστούν ως πρωτοπόροι τους οποίους η «αντίδραση» πολεμά. Να πέσει και ο σπόρος ο αντίχριστος και ο εθνομηδενιστικός. Για να πολλαπλασιάσουν το κακό εμφανίζονται χριστιανοί ή πατριώτες αλλά, με τον δικό τους τρόπο. Γνωρίζουν τους νόμους της ψυχολογίας και της επανάληψης. Λέγε, φώναζε, πούλα πρόοδο και εις το τέλος κάτι θα μείνει. Ο σπόρος σπέρνεται και ελπίζουν ότι κάποιοι θα βρεθούν να προβληματίζονται και να γλυκοκοιτάζουν το νέο και «προοδευτικό».
Η πρώτη μαγιά, η πρώτη επιτυχία για αυτούς. Ήττα για την αλήθεια και την τέχνη. Την «τέχνη» βλέπουν ως μέσο για να προπαγανδίσουν τις αντίχριστες και ανίερες απόψεις τους. Δεν κάνουν τέχνη αλλά αντιχριστιανική, αντιορθόδοξη προπαγάνδα. Τον πλάστη και δημιουργό Θεό σατιρίζουν και τους Αγίους Του. Δεν τολμούν να σατιρίσουν άλλες «θρησκείες». Ίσως γιατί φοβούνται, ίσως γιατί οι άλλες θεωρήσεις τους εκφράζουν, ίσως γιατί δεν έχουν ( οι άλλες θεωρήσεις ) την σωτηριώδη δύναμη να οδηγήσουν τον άνθρωπο εις την ζώσα ελευθερία και εις την αιώνια ζωή.
Η μετά τον σωματικό θάνατο αιώνια ζωή δεν τους ενθουσιάζει γιατί έρχεται σε αντίθεση με την ειδωλοποίηση και την θεοποίηση της φθαρτής σάρκας. Το άμετρο εφήμερο, τριφηλό προτιμούν, έναντι του μετρημένου και αιωνίου αγαθού της σωτηρίας τους τρομάζει. Δεν ελπίζουν εις την πέραν του τάφου ζωή…
Αποτελεί πρόκληση να εμφανίζονται ως υπέρμαχοι της ελευθερίας και της Δημοκρατίας και να μη ανέχονται τον διάλογο, την αντίθετη άποψη. Η απάντησή τους: «είστε οπισθοδρομικοί, φασίστες, ρατσιστές». Διεκδικούν το αλάθητο και την πρωτοπορία για την πρόοδο. Την μόνη πρωτοπορία την οποία θα μπορούσαν επάξια να διεκδικήσουν και να κερδίσουν είναι εκείνη της πορείας προς την άβυσσο της αμάθειας και του σκοταδισμού, της απαξίωσης των ιδανικών της ορθοδοξίας και των υπέρτατων αγαθών του ελληνοχριστιανικού πολιτισμού.
Ως κατακλείδα του μικρού αυτού σημειώματος θα συμπεράνομε ότι εις τα ανθρώπινα δημιουργήματα υπάρχουν όρια. Ο σεβασμός του ανθρωπίνου προσώπου είναι επιβεβλημένος. Των Αγίων και του Κυρίου οι μορφές είναι άξιες σεβασμού από όλους μας. Η τέχνη τους ας εκφραστεί δια άλλων τρόπων και προσώπων.
Πηγή εικόνας
https://kosmodromio.gr/2025/03/12/exei-oria-h-texnh/
* Ο Παναγιώτης Μυργιώτης είναι Μαθηματικός