Της Ρομίνας (Νικολέττας Ρεπάνη)*
Ξέρω πως δε μ’ αγάπησες,
ξέρω πως δεν με πόνεσες
και δεν με γνώρισες,
το ξέρω.
Άφησες πίσω σου το χιόνι
και την παγωνιά,
την άναστρη βραδιά
κι είναι βουβό τ’ αηδόνι.
Έφυγες.
Ξεράθηκε το γιασεμί στην γλάστρα
κι οι θύμησες παίζουν με τ’ άστρα
στα σύννεφα βιολί.
Έφυγες.
Η νιότη έγειρε να κοιμηθεί
κι απόμεινε τ’ όνειρο μισοχτισμένο
στην θύμισή σου την αχνή.
Έφυγες.
Δάκρυσε το φεγγάρι
απ’ την δική σου στέρηση
κι η θάλασσα τραβήχτηκε
μακριά από την ακτή.
Έφυγες.
Στέγνωσαν τα ίχνη σου στην αμμουδιά
κι εκείνο το φιλί που δώσαμε,
το πήρε το κύμα
και το’ κλεισε σ’ ανήλιαγη σπηλιά.
Ρομίνα 5/9/17
Πηγή εικόνας
https://www.facebook.com/profile.php?id=100063454604305
Μπορείτε να δείτε τις Σκέψεις και τα Ποιήματα της Ρομίνας εδώ
https://www.facebook.com/profile.php?id=100063454604305
Διαβάστε κι άλλα ποιήματα στην ιστοσελίδα μας εδώ
https://greekhumans.com/category/small-texts/poems/
* Βιογραφικό συντάκτριας
https://greekhumans.com/h-nhkolaitta-raipanh-sintaktrha-sto-greekhumans/