Της Σοφίας Παπασταύρου*
Δεν μπορώ να σε ξεχάσω αγάπη μου.
Όλα σε θυμίζουν.
Χρώματα, μυρωδιές και εικόνες έχουν κάτι από εσένα.
Έφυγες κι άφησες πίσω σου σκόρπιες σκιές κι αναμνήσεις που γεμίζουν ασφυκτικά μυαλό και καρδιά.
Εσύ έφυγες, μα το άρωμα σου παραμένει μέσα στο σπίτι, σε κάθε εκατοστό του κορμιού μου.
Κάθε μέρα, κάθε βράδυ, είναι σα να σε έχω κοντά μου κι ας έχεις φύγει μακριά.
Πλέον αισθάνομαι πως οι μέρες δεν ξημερώνουν, τα λεπτά δεν περνούν. Κολλημένα σε περιμένουν μαζί μου, ακόμα κι αν ξέρουμε καλά και οι δύο πως εσύ δεν θα γυρίσεις κι εγώ δεν θα είμαι ξανά ο ίδιος άνθρωπος.
Το μόνο που θέλω, να σε δω έστω για λίγο, για πέντε λεπτά κι ας φύγεις ξανά, ας είναι πάλι μια ακόμα τελευταία φορά.
Να δω τα μεγάλα σου μάτια, να νιώσω το απαλό σου το χάδι που έχει καιρό να αισθανθεί το ξερό τώρα πια δέρμα μου.
Θα είναι μια μικρή στιγμή ευτυχίας, μια στιγμή ηρεμίας μετά από τόσο καιρό φασαρίας που επικρατεί στη ζωή μου μετά από εσένα.
Άφησε με να γευτώ μια δόση ακόμα από εμάς τους δύο μαζί κι ας μην ήταν γραφτό μας.
Λόγια σκόρπια που τα παίρνει ο άνεμος, το ξέρω ανεκπλήρωτη μου αγάπη.
Ό,τι κι αν έχει γραμμένο η μοίρα για εμάς,
κοίτα εσύ να προσέχεις.
Βιογραφικό συντάκτριας
* https://greekhumans.com/2022/01/16/h-sofia-papastayrou-syntaktria-sto-greekhumans/
Πηγή Εικόνας
Royal Soul https://www.instagram.com/royalsoul____/
Στο Royal Soul μπορείτε να διαβάσετε περισσότερες «Ρομαντικές Γραμμές»