Της Εύας Αλιβιζάτου*
Ανθρώπινες σχέσεις, λεπτές ισορροπίες, ευαίσθητες πτυχές. Δοκιμασίες από διάφορες καταστάσεις, είναι αυτές που καταστρέφουν την αρμονία στην κοινωνία που ζούμε.
Οι συνέπειες δυσάρεστες για τις ψυχές των ανθρώπων. Το λες καταστροφή ή αλλιώς διχόνοια, έριδα που κατατρώει τις ψυχές των ανθρώπων. Είναι η διχόνοια αυτή που έχει διαλύσει λαούς, αυτή που εμπεριέχει ιδιοτέλεια, ζήλεια, φθόνο, αρνητικές σκέψεις. Καταστροφή ολόκληρης της ανθρωπότητας η εμφάνιση των συμφορών. Διαμάχες, συγκρούσεις, συκοφαντίες… Μία κοινωνία διαλυμένη, χωρίς ευστάθεια, που φθείρει τις ψυχές όλων.
Η επίδραση στη διαμόρφωση του εσωτερικού κόσμου των ανθρώπων καταλυτική, σκοτώνει οτιδήποτε έχει μία όμορφη ψυχή, στον βωμό του συμφέροντος. Φανατισμός και φόβος μειώνουν τον άνθρωπο ηθικά και ψυχικά.
Να μιλήσω για την πολιτεία; Δεν υπολογίζει ανθρώπινα δικαιώματα, δε σέβεται νόμους, δεν υπηρετεί αρχές και αξίες. Η ύπαρξη της διχόνοιας καλλιεργεί τη στασιμότητα και την οπισθοχώρηση σε θέματα επιστημονικών ερευνών, τεχνολογικών εξελίξεων.
Οι συνεργασίες δεν αποδίδουν, διότι τα άτομα δε μπορούν να συνυπάρξουν, να δημιουργήσουν έργα πνευματικής ωριμότητας. Χάνουν τους εαυτούς τους μέσα από πολιτικές αντιπαραθέσεις, χωρίς ευγενή άμιλλα, χωρίς σεβασμό, χωρίς ηθική, στην προσπάθεια του άπιαστου ονείρου, του μεγάλου. Κλειδώνονται στην ντουλάπα της γιαγιάς και βγάζουν τον άλλον, τον δεύτερο εαυτό τους, τον αγριεμένο, τον αδηφάγο. Εκφράσεις αποτυπωμένες στο πρόσωπό τους. Φθονεροί, προσπαθούν να χαλάσουν ότι χτίστηκε μία ζωή πριν από αυτούς.
Η ιστορία του πολιτισμού δεν τους αντέχει άλλο πια. Καθημερινά εξαπολύουν αιματηρές επιθέσεις στη σελίδα του κάθε τόπου και της ιστορίας. Θέλουμε να συνειδητοποιήσουν ότι είναι στο λάθος δρόμο!
Όλα δημιουργούνται με αγώνες, με πολιτική αγωγή, με παιδεία. Κάποιοι δυστυχώς δεν έχουν τίποτε από αυτά. Είναι αυτοί που χαλάνε το όραμα. Δεν έχει σημασία ποιος θα στεφθεί νικητής, αλλά πόσο καθαρά έφτασε στη νίκη. Αν τους λείπει η αρετή, ας αλλάξουν πορεία.
Η κοινωνία δεν αντέχει άλλο άβουλα άτομα, άψυχα, χωρίς παλμό. Η κοινωνία θέλει ξεκάθαρες επιλογές. Δύναμη ψυχής, όχι τσέπης. Καλλιέργεια χαρακτήρα, όχι ούρων. Η κοινωνία θέλει να τους κοιτά στα μάτια, με το κεφάλι ψηλά. Αν δε μπορούν να σταθούν στο ύψος τους, ας αφήσουν άλλους να δοκιμάσουν. Τουλάχιστον μπορεί να γίνει ένα θαύμα.
Ίσως πρέπει να πιστεύουμε και λίγο στα θαύματα.
Πηγή εικόνας
https://www.politischios.gr/parembaseis/i-dunami-ton-politon-i-elpida-tis-koinonias