Author name: Νικολέττα Ρεπάνη

Κι απόψε ήσουν εδώ

Η Πανοπλία

Σου ψιθυρίζω.

Δεκαπενταύγουστος.

Κι απόψε μόνη μου θα δω τ’ Αυγουστιάτικο φεγγάρι, ταξιδεύοντας στις αναμνήσεις.

Τιθασεύονται οι χείμαρροι; Ποίημα της Ρομίνας Της Ρομίνας (Νικολέττας Ρεπάνη)* Μένεις ξαπλωμένη και διαβάζεις, τρέχει ο λογισμός στα περασμένα, χάνεται

Παλιά μου αγάπη Ποίημα της Ρομίνας Της Ρομίνας (Νικολέττας Ρεπάνη)* Παλιά μου αγάπη γνώριμη, ήρθες ξανά κοντά μου! Έφερες την

Τα άλογα Ποίημα της Ρομίνας Της Ρομίνας (Νικολέττας Ρεπάνη)* Από παιδί λάτρευα τα άλογα! Δεν ήξερα πως θα είχα κάποτε

Πίστωση χρόνου Ποίημα της Ρομίνας Της Ρομίνας (Νικολέττας Ρεπάνη)* Στις χαμένες στιγμές, τότε που κόπηκε το γέλιο, μας έδωσαν παράταση

Τα καρφιά της ψυχής του ανθρώπου – Νικολέττα Ρεπάνη Της Ρομίνας (Νικολέττας Ρεπάνη)* Κανείς δεν ξέρει τι δημιουργεί τα καρφιά