Παλιά μου αγάπη
Ποίημα της Ρομίνας
Της Ρομίνας (Νικολέττας Ρεπάνη)*
Παλιά μου αγάπη γνώριμη,
ήρθες ξανά κοντά μου!
Έφερες την ξαστεριά
στη γκρίζα συννεφιά μου.
Άνοιξες ψυχή κι αγκαλιά
κι έτρεξα στο κατόπι.
Μέλωσες τη ζωή με φιλιά
κι έσμιξαν οι πόθοι.
Άραγε να ‘σαι αυτός
που χρόνια περιμένω;
Αυτός που μες στα ονείρατα
στην αγκαλιά του μπαίνω;
Αυτός που μεθάει μ’ έρωτα
γλυκά τις αντοχές μου;
Που έριξε στη λησμονιά
και τις αναστολές μου;
Όποιος κι αν είσαι, σε καλοδέχομαι,
όσο κι αν θέλεις, μείνε.
Ο φάρος μου μες στη ζωή
και το λιμάνι γίνε.
Τι έχω χρόνια που αγροικώ
τα βράδια τις σιωπές,
μέστωσε η καρδιά στη μοναξιά,
την κούρασαν οι αμέτρητες σκιές.
Ρομίνα 08/1/15
Πηγή εικόνας
https://www.facebook.com/profile.php?id=100063454604305
Πίνακας της Φωτεινής Παππά
Μπορείτε να δείτε τις Σκέψεις και τα Ποιήματα της Ρομίνας εδώ
https://www.facebook.com/profile.php?id=100063454604305
Διαβάστε κι άλλα ποιήματα στην ιστοσελίδα μας εδώ
https://greekhumans.com/category/small-texts/poems/
* Βιογραφικό συντάκτριας
https://greekhumans.com/h-nhkolaitta-raipanh-sintaktrha-sto-greekhumans/