Όσα μου έταξες

Της Ιωάννας Σταθοπούλου

Όσα μου έταξες, λόγια άνθρακα.

Σβήστηκαν, σαν ψέμα φτηνά στο πρωτοβρόχι.

Φεγγάρια που κρύφτηκαν πριν φτάσουν ψηλά,

υποσχέσεις γραμμένες σε σύννεφα μαύρα.

Είπες πως θα ‘μαστε πάντα μαζί.

Ένα όνειρο αιώνιο, βαθιά χαραγμένο στης ψυχής τα φυλλοκάρδια.

Μα οι μέρες κυλούν και οι σκιές θεριεύουν όταν το “μαζί” γίνεται χώρια.

Και το “πάντα” τελειώνει πριν καν ξημερώσει η μέρα χρυσή αχτίδα.

Όσα μου έταξες, γέφυρες πέτρινες,

που τώρα ρημάζουν στο σκότος.

Η αγάπη σου μοιάζει με χρώμα θολό,

που ξεφτίζει στου χρόνου το χάδι.

Μα δεν μετανιώνω, δεν ξεχνώ, δε σιχτιρίζω.

Γιατί όσα μου έταξες, ελπίδα ήταν.

Κι αν έγιναν στάχτη,

ήταν το φως που μου ‘δωσες κάτι.

Πηγή εικόνας

https://yourspecialday.gr/%CF%87%CF%89%CF%81%CE%B9%CF%83%CE%BC%CE%BF%CF%82/