Είναι η ώρα
Ποίημα της Ρομίνας
Της Ρομίνας (Νικολέττας Ρεπάνη)*
Είναι η ώρα που πετάω την πανοπλία
από πάνω μου
φοράω ένα χιτώνα αραχνοΰφαντο,
σαν εκείνους τους αρχαίους ελληνικούς…
στέκω έτσι σχεδόν γυμνή μπροστά σου …
Είμαι εδώ! Αφήνομαι να με αγγίξεις
να πάρεις ό,τι είναι ήδη δικό σου!
Φτάνει ένα φιλί
Μα, δε με θες…
Με διώχνει η απουσία σου
κι αυτή η αποδοκιμασία που βλέπω στα μάτια σου ,
καθώς κοιτάζεις τις καμπύλες μου…
Κοιτάζεις, μα δε βλέπεις…
πως είναι μεστό το σώμα μου για σένα!
δε νοιώθεις, την ένταση που το πλημμυρίζει,
το ποτάμι αισθήσεων που το κατακλύζει…
που σαρώνει γύρω του, μέσα του,
όλα τα ορθωμένα τείχη ,
γεμίζει τις τάφρους
ρίχνει τις σιδερένιες καγκελόπορτες…
Όλα σου φωνάζουν Είμαι δική σου! Μα , δεν ακούς…
Στρέφω τότε το βλέμμα
αλλάζω δρόμο,
ρίχνομαι γυμνή στα παγωμένα νερά της Στυγός
ζητώντας ο πάγος να κάψει και να ζωντανέψει
τη ματωμένη ψυχή μου
να ξεπλύνει και να καθαρίσει
τις αισθήσεις
να ξεδιψάσει και να ποτίσει το κορμί
να μη ζητάει πια
να μην ποθεί
να μη σε θέλει
τόσο απεγνωσμένα….
Ρομίνα 23/5/15
Από το πρώτο μου βιβλίο ποίησης “Δροσοσταλίδες της ψυχής μου” των εκδόσεων Όστρια, 2017
Πηγή εικόνας
https://www.facebook.com/photo/?fbid=1510263462622027&set=a.1827956427519394
Μπορείτε να δείτε τις Σκέψεις και τα Ποιήματα της Ρομίνας εδώ
https://www.facebook.com/profile.php?id=100063454604305
Διαβάστε κι άλλα ποιήματα στην ιστοσελίδα μας εδώ
https://greekhumans.com/category/small-texts/creational-writing/
* Βιογραφικό συντάκτριας
https://greekhumans.com/h-nhkolaitta-raipanh-sintaktrha-sto-greekhumans/