Μεγαλώνουμε μαζί
Ποίημα του Μάνου Καραβασίλη
Του Μάνου Καραβασίλη*
Από μικρό παιδί.
Πάνω από τριάντα χρόνια.
Ήρθες στην ζωή.
Και μέσα από εσένα είδα, του κόσμου την εικόνα.
Ήσουν σαν παιχνίδι, που παιζόσουν σοβαρά.
Κάποιες φορές έδινες την λύπη και άλλες πάλι, την χαρά.
Έγινες νόημα και αγάπη αληθινή.
Τέλος δεν θα υπάρξει, παρά μόνο αρχή.
Μεγαλώσαμε μαζί, σε έβαλα στην ψυχή και στο μυαλό μου.
Συνάντησα εμπόδια πολλά, μα εσύ ή παρηγοριά και το όνειρο μου.
Δεν ήταν εύκολη η συμβίωση μας, όλες τις φορές.
Μα αφού υπάρχει αίσθημα δυνατό, τα προβλήματα τα κάναμε ευχές.
Σε όλα τα χρόνια ήσουνα εσύ.
Αποκούμπι και χαρά αληθινή.
Ήσουν η αλήθεια ντυμένη μες το ψέμα.
Η εμπιστοσύνη που δεν γνώρισε το τέρμα.
Και όταν οι άνθρωποι γινόντουσαν θεριά.
Μόνο εσύ έδινες στην λύπη και την απόγνωση, παρηγοριά.
Μεγαλώσαμε μαζί, παιδί και εγώ για πάντα δικός σου.
Ελπίδα, γνώση, όλα τα καλά με το χαμόγελο σου.
Ποτέ άλλον δρόμο, πέρα από τον δικό σου, δεν θα πάρω.
Πηγαίνω εκεί που αγαπώ, χαίρομαι και σαλπάρω.
Μαζί μεγαλώσαμε και έτσι θα συνεχίσουμε.
Αφού τίποτα δεν χάσαμε, αντίθετα, κερδίσαμε.
Από μικρό παιδί.
Το ψέμα ήσουν, μα από το ψέμα με προφύλαξες.
Για μια ολόκληρη ζωή.
Με ανάθρεψες, μου μίλησες.
Ότι σου έδωσα, ζεστά μέσα σου το κράτησες.
Ότι με πλήγωσε, γυαλί σπασμένο στα χέρια σου, το έσπασες και το μάζεψες.
Πηγή εικόνας
Διαβάστε κι άλλα ποιήματα στην ιστοσελίδα μας εδώ
https://greekhumans.com/category/small-texts/poems/
* Βιογραφικό συντάκτη
https://greekhumans.com/o-manos-karavasilhs-syntakths-sto-greekhumans/