Πιασμένοι χέρι χέρι
Ποίημα του Μάνου Καραβασίλη
Του Μάνου Καραβασίλη*
Πιασμένοι χέρι χέρι, μέσα στην ησυχία της βραδιάς.
Στους δρόμους περπατάμε, με τα μάτια της καρδιάς.
Μοιάζουν πολλά αδιάφορα, όπως για όλους εμάς που αγαπάμε.
Θέλουμε αυτό που ζούμε και άλλα δεν ζητάμε.
Είναι η αγάπη, που εκεί μέσα, υπάρχουν όλα.
Είναι ο άνθρωπος, που ζει δίπλα σου, σε κάθε μπόρα.
Πιασμένοι χέρι χέρι, μια εικόνα που μαζί σου, θέλω να ζω.
Πιασμένοι χέρι χέρι, όλα τα ‘θέλω’ σου, τα έκανα ‘μπορώ’.
Αυτός ο έρωτας, τα πάντα νίκησε, κατάφερε τα ακατόρθωτα.
Ότι δεν έκανα, τώρα το κατάφερα, το μπόρεσα.
Είναι ωραίο, να έχεις έναν άνθρωπο να σε καταλαβαίνει.
Τα πάντα να σου δίνει και τίποτα από εσένα, να μην περιμένει.
Χωρίς κάτι να πει, να ξέρεις πως νιώθει.
Μέσα στην ζωή, είναι πανέμορφο να βρεις αγάπη τόση!
Σου πιάνω το χέρι, σφιχτά, θα στο κρατάω έτσι, μέχρι ο ένας από εμάς πρώτος να αποχωρήσει.
Κι ύστερα θα συναντηθούμε και έτσι η ζωή θα συνεχίσει.
Πηγή εικόνας
Διαβάστε κι άλλα ποιήματα στην ιστοσελίδα μας εδώ
https://greekhumans.com/category/small-texts/poems/
* Βιογραφικό συντάκτη
https://greekhumans.com/o-manos-karavasilhs-syntakths-sto-greekhumans/